บทที่ 36 36

เลอสรรพิงแผ่นหลังไปกับเก้าอี้ที่นั่ง พลางถอนหายใจหนักๆออกมาอีกครั้ง กรามของเขาบดเข้าหากันจนเป็นสันนูน บ่งบอกชัดเจนว่าเขากำลังเครียดหนัก ตาคมสีน้ำตาลเข้ม ทอดมองมือของตัวเองอีกครั้ง มือที่พยายามประคองน้องด้วยความรัก มือที่เขารับปากว่าจะใช้มันเพื่อดูแลน้องสาวอันเป็นที่รักแต่เพียงผู้เดียว ซึ่งบัดนี้ เขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ