บทที่ 44 44

เธอจ้องเขม่งที่ตาคมสีน้ำตาลเข้ม และเห็นว่าเขากระพริบตาถี่ และจ้องที่แผลเป็นของเธอไม่วางตา 

"คนอย่างนายมันเป็นผู้ชายเห็นแก่ตัว ถึงยังไง ฉันก็ไม่มีทางสู้นายได้อยู่แล้ว ไม่อย่างนั้น ฉันก็คงจะไม่ต้องมาทนคนอย่างนายแบบนี้.."

"นัญ.. ฉัน.." 

มือหนาขยับหมายจะสัมผัส แต่เธอก็เลือกที่จะปัดมือของเขาออกห่าง

"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ