บทที่ 46 46

ชนัญชิดากระตุกยิ้มบางที่มุมปาก หลังจากที่ได้ยินคำพูดแบบนั้น เธอผุดตามองต่ำ จับจ้องที่มือหนา ที่ยังประกบกุมมือของเธอเอาไว้มั่น ก่อนจะค่อยๆแหงนใบหน้าขึ้นสบตากับเขาอีกครั้ง

"ความรู้สึกของนาย.. คืออยากให้ฉันเห็นใจอย่างนั้นหรอ.." 

"ฉันอยากให้เธอเข้าใจ.. ว่าทุกอย่างที่ฉันทำไป ฉันทำเพื่อคนที่ฉันรัก ชีวิต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ