บทที่ 52 52

"พอ.. อะ โอ๊ย.."

เสียงหวานดังอยู่ใกล้ๆ เมื่อยามที่เขาซุกไซร้ใบหน้า ไปมาตามซอกคอขาวอีกครั้ง เธอยังพยายามที่จะเบือนหน้าหลบ โดยไม่รู้เลย ว่าอาการแบบนั้น มันทำให้เขาสัมผัสเธอได้ถนัดมากกว่าเดิม

"พอ.. ฉันไม่ไหวแล้ว.. อื้ออออ" 

เสียงหวานขาดหาย เมื่อเขาเคลื่อนกายมาปิดปากเธอใหม่ ต้นขาแกร่ง สอดแทรกเข้าไปที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ