บทที่ 53 53

เสียงหวานเอื้อนเอ่ยออกไปเพียงเท่านั้น ก่อนที่เธอจะทิ้งร่างลงบนเตียงกว้าง เลือกที่จะนอนหันหลังให้ ทำเหมือนจริงจังกับสิ่งที่บอกออกไปเสียมากมาย

ชนัญชิดาได้ยินเสียงทอดถอนหายใจหนักๆ สักพัก เธอก็รับรู้ว่าน้ำหนักข้างเตียงกำลังวูบไหว แล้ววงแขนของใครบางคนก็ตวัดมาเกี่ยวเอวเธอจากทางด้านหลังเข้าไปกอดไว้ 

รอยย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ