บทที่ 60 60

ใบหน้าสวยที่เปื้อนด้วยรอยคราบน้ำตา แหงนใบหน้าเข้าหา เธอมองเขาตาละห้อย ก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะค่อยๆเอื้อยเอ่ยออกมา

"พาฉันไปที่บ้านก่อนได้ไหม.."

"อืม.. ในเมื่อเธอต้องการ แล้วทำไมฉันจะพาเธอไปไม่ได้.." 

อีกคนยอมพนักหน้ารับอย่างว่าง่าย วงแขนแข็งแรงยกโอบมาประคองกอดเธอเอาไว้ ก่อนที่เขาจะส่งสัญญาณให้พลขับ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ