บทที่ 17 17
หมอภวัตถอนหายใจยาวอย่างยอมจำนนในแววตาของผู้เป็นแม่ "ก็ได้ครับ... ผมจะลงความเห็นในใบตรวจว่าคุณฟ้าแค่เพลียและอาหารเป็นพิษเฉียบพลัน ส่วนนี่คิอยากันแท้งและยาบำรุงครรภ์ครับ"
หมอหนุ่มยื่นซองยาสีขาวสามสี่ซองให้ ฟ้าลดาแอบสอดซองยาเหล่านั้นไว้ใต้หมอนอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบเอาสมุดบันทึกปกดำของนิดาที่เธอเคยซ่อ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 1
2. บทที่ 2 2
3. บทที่ 3 3
4. บทที่ 4 4
5. บทที่ 5 5
6. บทที่ 6 6
7. บทที่ 7 7
8. บทที่ 8 8
9. บทที่ 9 9
10. บทที่ 10 10
11. บทที่ 11 11
12. บทที่ 12 12
13. บทที่ 13 13
14. บทที่ 14 14
15. บทที่ 15 15
16. บทที่ 16 16
17. บทที่ 17 17
18. บทที่ 18 18
19. บทที่ 19 19
20. บทที่ 20 20
21. บทที่ 21 21
22. บทที่ 22 22
23. บทที่ 23 23
24. บทที่ 24 24
25. บทที่ 25 25
26. บทที่ 26 26
27. บทที่ 27 27
28. บทที่ 28 28
29. บทที่ 29 29
30. บทที่ 30 30
31. บทที่ 31 31
32. บทที่ 32 32
33. บทที่ 33 33
34. บทที่ 34 34
35. บทที่ 35 35
36. บทที่ 36 36
37. บทที่ 37 37
38. บทที่ 38 38
39. บทที่ 39 39
ย่อ
ขยาย
