บทที่ 23 23

ชายหนุ่มหมุนตัวเดินออกจากห้องทำงานด้วยฝีเท้าที่เงียบกริบดุจเสือร้ายที่กำลังแกะรอยเหยื่อ เขาก้าวขึ้นบันไดวนไม้สักทองตรงดิ่งไปยังห้องนอนของหญิงสาวทันที

"แกร๊ก..."

บานประตูไม้แกะสลักถูกผลักออกเบาๆ อัครินทร์ก้าวเข้าไปด้านใน กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิผสมผสานกับกลิ่นแป้งเด็กซึ่งเป็นกลิ่นประจำตัวของฟ้าลดาโ...