บทที่ 32 32

"แต่ระหว่างนี้... ให้ฉันได้อยู่ดูแลเธอตรงนี้ในฐานะสุนัขรับใช้ตัวหนึ่งก็ยังดีนะฟ้าลดา..." ชายหนุ่มกระซิบเสียงสั่นระริก "เธอจะเหยียบย่ำฉัน จะด่าทอฉันยังไงก็ได้... แต่อย่าเพิ่งหนีฉันไปในตอนที่ร่างกายของเธอยังอ่อนแอแบบนี้เลยนะ... ฉันขอร้อง..."

ฟ้าลดาจ้องมองภาพมาเฟียหนุ่มผู้ยิ่งใหญ่ที่กำลังหลั่งน้ำตาร้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ