บทที่ 54 54

ฟ้าลดาถอนหายใจยาว เธอเดินเลี่ยงออกจากห้องนอนของลูก ๆ ปิดบานประตูลงกลอนอย่างแน่นหนา ก่อนจะเดินตรงไปยังระเบียงกว้างของเพนท์เฮาส์ที่มองเห็นทิวทัศน์ระยิบระยับของกรุงเทพมหานครยามค่ำคืน สายลมหนาวพัดกรรโชกปะทะใบหน้าหวานจนเส้นผมยาวสลวยปลิวไสว

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมากดต่อสายต่างประเทศทันที รอส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ