บทที่ 77 77

มันคือการทรมานใจที่สุด... แต่เพื่อความปลอดภัยของดวงใจทั้งสามดวง เขาไม่มีทางเลือกอื่น

"ก็ได้..." อัครินทร์เค้นเสียงลอดไรฟัน ยอมลดทิฐิและอีโก้ของมาเฟียลงจนหมดสิ้น "ไอ้พชร มึงไปเก็บข้าวของซะ... คืนนี้ เราจะออกเดินทางไปที่เกาะส่วนตัวของกูพร้อมกัน!"

ค่ำคืนนั้น... ขบวนรถตู้หุ้มเกราะกันกระสุนสีดำทะมึนสาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ