บทที่ 12 เส้นที่ไม่ควรข้าม

“นักศึกษาคนไหน”

ธีรัชชะงักไปเล็กน้อย

“พ่อหมายความว่ายังไงครับ”

“พ่อถามว่านักศึกษาคนไหนที่แกยอมสละร่มให้จนตัวเองเปียก”

เดชจ้องหน้าลูกชายนิ่ง และเพียงแค่การที่ธีรัชนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งโดยไม่ตอบออกมาทันที สัญชาตญาณความระแวงในใจของคนเป็นพ่อก็ทำงานขึ้นมาทันที

“แพรพิไล วรเศรษฐ์ ใช่ไหม”

ธีรัชถอนหายใจออกมาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ