บทที่ 15 หนี้ที่ยังติดค้าง

“ผมไม่เคยเอาเรื่องนามสกุลของคุณมาเป็นเกณฑ์ในการให้คะแนนหรอกนะครับ”

แพรพิไลเงยหน้าขึ้นสบสายตาเขา

“ผมให้คะแนนจากเนื้องานที่คุณส่ง” ชายหนุ่มชี้มือไปที่หน้าจอ “วันนี้ถ้างานของคุณยังมีช่องโหว่ ผมก็ชี้ให้เห็นตามเนื้อผ้า ถ้าครั้งหน้าคุณแก้ไขมันได้สมบูรณ์แบบ ผมก็พร้อมจะชมว่ามันยอดเยี่ยม”

หญิงสาวมองลึกเข้าไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ