บทที่ 26 อย่ามาเห่าหอนแบบนี้

มินตรารวบช้อนส้อมวางกระแทกลงบนจานเสียงดังแกร๊ก

“ใครมันเป็นคนเห่าหอนวะ”

แพรพิไลรีบคว้าข้อมือเพื่อนเอาไว้แน่น

“ปล่อยเขาไปเถอะน่า ไม่ต้องไปสนใจ”

“จะให้ปล่อยผ่านได้ยังไง ก็พวกนั้นมันกำลังนินทาแกอยู่นะเว้ย”

“ช่างเถอะมินท์”

“จะให้ช่างมันได้ยังไงวะ”

แพรพิไลนั่งนิ่งเงียบ

ถ้อยคำเหยียดหยามเหล่านั้น มันกรีดแท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ