บทที่ 27 สยบคำนินทา

ทว่าในวันนี้ น้ำหนักของคำพูดเหล่านั้น มันช่างหนักแน่นและทรงพลังยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

แพรพิไลพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก เพื่อสะกดกลั้นก้อนสะอื้นที่เริ่มตีตื้นขึ้นมาในอก

“อาจารย์ล่วงรู้ได้ยังไงคะ ว่าหนูกำลังเก็บเรื่องนี้มาคิดมาก”

“ผมไม่ได้มีตาทิพย์หรอกครับ”

“แล้วอาจารย์รู้ได้ยังไง”

“แต่เผอิญว่าช่วงพักกลางวัน...