บทที่ 65 จดจำสิ่งที่เธอไม่ชอบ

หัวใจของแพรพิไลเต้นกระหน่ำรัวเร็ว ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าประโยคนี้จะต้องมาถึง แต่พอได้ยินน้ำเสียงออดอ้อนจากปากเขาจริงๆ เธอกลับรู้สึกว่าสรรพเสียงรอบตัวเงียบงันลงไปถนัดตา หญิงสาวเม้มริมฝีปากเพื่อกลั้นยิ้มขวยเขิน ก่อนจะพยักหน้ารับช้าๆ

“ค่ะ”

ธีรัชขยับยิ้มกว้าง “ตอบแค่นี้เองหรือครับ”

แพรพิไลเบิกตาโต “...