บทที่ 10 10
เมื่อรถเก๋งสีเงินเคลื่อนตัวมาจอดสนิทที่มุขหน้าตึก รสรินรีบก้าวลงจากรถเดินอ้อมมาเปิดประตูหลังให้คุณย่ารัศมีอย่างรวดเร็ว เธอใช้มือป้องขอบหลังคารถอย่างใส่ใจ ค่อยๆ ประคองร่างของหญิงชราให้ก้าวลงจากรถอย่างมั่นคง ทว่าทันทีที่เท้าของคุณย่าแตะพื้นหินอ่อน ร่างสูงใหญ่ในชุดสูททำงานสีเทาเข้มที่ปราศจากเสื้อนอกก็ก้าวเดินลงมาจากบันไดหน้าคฤหาสน์ด้วยท่าทางรีบร้อน
เขตต์ วรโชติ กลับมาจากการประชุมบอร์ดบริหารเรียบร้อยแล้ว ใบหน้าคมคายของเขาเหนื่อยล้าจากการตรากตรำงานหนักและการเจรจาธุรกิจระดับพันล้าน ทว่าทันทีที่สายตาคมกริบปะทะเข้ากับร่างของหญิงชราที่เดินยิ้มแย้มลงมาจากรถคันเก่า ความตึงเครียดบนใบหน้าของชายหนุ่มก็พลันคลายลงแทนที่ด้วยความประหลาดใจ
คุณย่ารัศมีเมื่อเห็นหลานชายก็เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อรักษาท่าทีหยิ่งทะนงตามนิสัย ทว่าน้ำเสียงที่เอ่ยทักทายกลับไม่มีกระแสความโกรธเกรี้ยวหลงเหลืออยู่เลย
"อ้าว กลับมาแล้วเรอะตาเขตต์ งานเซ็นสัญญาบ้าบอของแกเสร็จแล้วหรือไง ย่าไปหาหมอจนกลับมาทานขนมเสร็จเรียบร้อยแล้วแกเพิ่งจะโผล่หัวมาได้นะ" หญิงชราแสร้งบ่นอุบแต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเอ็นดู
เขตต์ก้าวเข้าไปสวมกอดคุณย่าเบาๆ ก่อนจะสบตากับรสรินที่ยืนประสานมืออยู่อย่างเรียบร้อยทางด้านหลัง ชายหนุ่มนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งเมื่อสบเข้ากับดวงตากลมโตคู่สวยของเธอ
"เรียบร้อยดีครับคุณย่า พันธมิตรต่างชาติยอมเซ็นสัญญาไม่มีปัญหาอะไรเลยครับ แล้วนี่คุณย่าเป็นอย่างไรบ้างครับ ไปหาหมอวันนี้ดื้อหรืออาละวาดใส่คุณรสรินบ้างหรือเปล่า" เขตต์เอ่ยถามพลางลอบสังเกตท่าทางของคุณย่าที่ดูสดชื่นผิดหูผิดตา
"ดื้ออะไรกัน ย่าไม่ใช่เด็กสามขวบนะตาเขตต์ วันนี้หนูพิมดูแลย่าดีมาก นั่งเฝ้าหน้าห้องตรวจ คอยส่งน้ำส่งผ้าเย็นให้ตลอด แถมขากลับยังพาย่าแวะไปทานไอศกรีมกะทิสดโบราณสูตรพิเศษอร่อยมาก น้ำตาลก็น้อย หมอที่ตรวจยังชมเลยว่าวันนี้ความดันย่าปกติมากที่สุดในรอบปี" คุณย่ารัศมีเล่าด้วยน้ำเสียงภูมิใจ พลางหันไปยิ้มให้รสรินที่ยืนอยู่ข้างรถ
เขตต์หันกลับมามองรสรินอย่างเต็มตา ชายหนุ่มยอมรับในใจลึกๆ ว่าความรู้สึกอคติและระแวงในตัวผู้หญิงคนนี้เมื่อเช้าได้พังทลายลงไปจนหมดสิ้น ภาพที่เธอประคองคุณย่าด้วยท่าทางทะนุถนอมและสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใยอย่างแท้จริงโดยปราศจากการเสแสร้งประจบสอพลอนั้น เป็นสิ่งที่เงินทองหมื่นล้านของเขาก็ไม่สามารถซื้อหาจากคนอื่นได้
"ขอบคุณมากนะครับคุณรสรินที่ช่วยดูแลคุณย่าแทนผมในวันนี้" เขตต์เอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำ แววตาคมกริบของเขาอ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด
"ยินดีอย่างยิ่งค่ะคุณเขตต์ วันนี้คุณย่าน่ารักและให้ความร่วมมือดีมากเลยค่ะ ท่านไม่ได้ดื้ออย่างที่คุณเขตต์กังวลเลยสักนิด" รสรินตอบกลับด้วยรอยยิ้มละมุน กิริยาการพูดจาที่เป็นธรรมชาติและนุ่มนวลของเธอทำให้เขตต์รู้สึกประทับใจยิ่งขึ้นไปอีก
"ย่าตัดสินใจแล้วนะตาเขตต์" คุณย่ารัศมีเอ่ยแทรกขึ้นมาพลางชี้มือไปทางรสริน "ต่อจากนี้ไป ทุกครั้งที่ย่ามีนัดตรวจร่างกาย หรือย่าอยากออกไปเปิดหูเปิดตาข้างนอก ย่าจะให้หนูพิมเป็นคนขับรถและคอยดูแลย่าเท่านั้น คนอื่นในบ้านย่าไม่เอาทั้งนั้น แกต้องจัดการเรื่องนี้ให้ย่าเดี๋ยวนี้เลยนะ"
เขตต์ชะงักไปเล็กน้อยกับคำสั่งสายฟ้าแลบของคุณย่า ทว่าชายหนุ่มกลับรู้สึกยินดีในส่วนลึกของหัวใจ การได้คนที่มีความเป็นมืออาชีพและจริงใจอย่างรสรินมาดูแลคุณย่าย่อมดีกว่าปล่อยให้คนรับใช้ทั่วไปหรือพยาบาลส่วนตัวที่มักจะโดนคุณย่าไล่ตะเพิดกลับมาเสมอ
"เรื่องนั้นไม่มีปัญหาครับคุณย่า ถ้าคุณรสรินตกลง" เขตต์หันมาทางรสริน "คุณรสรินช่วยตามผมไปคุยรายละเอียดข้อตกลงและเรื่องค่าจ้างที่ห้องทำงานส่วนตัวด้านในหน่อยได้ไหมครับ"
"ได้ค่ะคุณเขตต์" รสรินพยักหน้ารับคำอย่างสุภาพ ก่อนจะหันไปประคองคุณย่ารัศมีส่งต่อให้สาวใช้ประจำตัวพาเข้าไปพักผ่อนในคฤหาสน์
รสรินเดินตามแผ่นหลังกว้างของเขตต์เข้าไปในตึก ชายหนุ่มนำทางเธอเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัวที่ตกแต่งอย่างหรูหราด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้สลักสีเข้มและผนังกระจกใสบานใหญ่ที่มองเห็นทิวทัศน์ของสวนสวยด้านนอก เขตต์เดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานไม้สักทอง พลางผายมือเชิญให้หญิงสาวนั่งลงบนเก้าอี้หนังฝั่งตรงข้าม
ชายหนุ่มประสานมือไว้บนโต๊ะ จ้องมองใบหน้าหวานของหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาจริงจัง "คุณรสรินครับ สำหรับผลงานในวันนี้ผมประทับใจมากจริงๆ และเพื่อเป็นการตอบสนองความต้องการของคุณย่า ผมอยากจะเสนอจ้างคุณเป็นผู้ดูแลพิเศษส่วนตัวของคุณย่ารัศมีแบบประจำ"
เขตต์หยิบกระดาษสัญญาที่เขาให้เลขาทำไว้ขึ้นมา "ผมเสนอเงินเดือนประจำให้คุณเดือนละแปดหมื่นบาท โดยมีสวัสดิการค่ารักษาพยาบาลและโบนัสพิเศษให้ทุกสิ้นปี หน้าที่ของคุณคือคอยขับรถรับส่งและดูแลคุณย่าเฉพาะในวันที่มีนัดหาหมอหรือวันที่ท่านต้องการออกไปข้างนอกเท่านั้น วันอื่นๆ คุณสามารถพักผ่อนได้ตามอัธยาศัย แต่มีข้อแม้ข้อเดียวคือคุณต้องขับรถตู้ของทางบ้านเราที่จัดเตรียมไว้ให้เพื่อความปลอดภัย และต้องแสตนด์บายรอรับสายจากคุณย่าตลอดเวลา คุณคิดเห็นอย่างไรกับข้อเสนอนี้ครับ"
