บทที่ 18 18

ทันทีที่ประตูลิฟต์ผู้บริหารเปิดออกที่โถงชั้นล่าง เสียงชัตเตอร์และแสงแฟลชก็สาดกระหน่ำเข้ามาดุจพายุฝน รสรินหรี่ตาลงเล็กน้อยเพื่อปรับแสง แต่แผ่นหลังของเธอยังคงตั้งตรงเชิดหน้าอย่างทระนง เขตต์เดินเคียงข้างเธอไม่ห่าง ร่างสูงใหญ่ของเขาทำหน้าที่ราวกับโล่กำบังที่คอยกันความวุ่นวายทั้งหมดให้อยู่ในระยะที่ปลอดภั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ