บทที่ 46 เสียงหัวเราะราวกับปีศาจ

เข้าสู่ยามราตรีอีกครั้งของวันเวลาที่ผ่านพ้นไปหลายต่อหลายวัน ภูวดลมุ่งหน้าตั้งใจทำงานให้เสร็จและหาเวลาที่จะกลับไปทานข้าวเย็นที่บ้านพร้อมครอบครัว ชีวิตของภูวดลในเวลานี้มีแต่ความสุข ถ้าไม่นับเรื่องของแคทเธอรีนที่พยายามจะก้าวเข้ามาในชีวิตเขาอีกครั้ง

ใจเขาเริ่มมีลางสังหรณ์ไม่ดีเกี่ยวกับแคทเธอรีน หลัง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ