บทที่ 113 113

เจตนิพัทธ์ขมวดคิ้วแน่นเมื่อเห็นบาดแผล เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง รับกล่องปฐมพยาบาลจากเลขาที่เพิ่งเดินเข้ามาส่งให้ ก่อนจะลงมือทำแผลให้เธอด้วยตัวเองอย่างคล่องแคล่ว มือหนาที่มักจะจับปากกาเซ็นสัญญามูลค่าพันล้าน บัดนี้กำลังจับสำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดทำความสะอาดรอบๆ บาดแผลของเธออย่างเบามือที่สุด

"โอ๊ย... แสบค่ะคุณเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ