บทที่ 138 138

อีตานี่มันกินแบตเตอรี่แทนข้าวหรือไงนะ... นั่งทำงานนิ่งๆ มาตั้งหลายชั่วโมงแล้ว ไม่หิวบ้างรึไง!

ปณาลีบ่นในใจ เธอพยายามฝืนทนพิมพ์งานต่อไป แต่ความหิวก็เริ่มเล่นงานจนสมองตื้อคิดอะไรไม่ออก หญิงสาวถอนหายใจยาวๆ ฟุบหน้าลงกับโต๊ะกระจกอย่างหมดสภาพ

ในขณะที่ปณาลีกำลังหลับตาเพื่อพักสมองอยู่นั้น...

ก๊อก... ก๊อก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ