บทที่ 152 152

"คุณติณห์..." ปณาลีเรียกชื่อเขาเสียงสั่นพร่า ความรู้สึกมากมายตีรวนอยู่ในอก ทั้งตกใจ ดีใจ และหวามไหวอย่างรุนแรง เธอไม่เคยคิดเลยว่า ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบและเย็นชาอย่างเขา จะมองเธอในแง่มุมที่ลึกซึ้งขนาดนี้

ติณณภพเอื้อมมือข้ามโต๊ะมากอบกุมมือเล็กของเธอที่วางอยู่ข้างๆ ตุ๊กตาไดโนเสาร์ สัมผัสอุ่นร้อนจากฝ่ามื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ