บทที่ 160 160

"ดรีม..." เจตนิพัทธ์ถอนหายใจยาวอย่างขัดใจ แต่เขาก็ต้องยอมอ่อนลงเมื่อเห็นน้ำตาของน้องสาว ชายหนุ่มดึงร่างบางของปณาลีเข้ามากอดปลอบอย่างทะนุถนอม "พี่จะไม่ยุ่งกับบริษัทมันก็ได้... แต่อย่าหวังว่ามันจะได้มีโอกาสเข้าใกล้น้องสาวพี่อีก... ดรีมอยู่ที่นี่กับแม่หวานและพี่มะนาวนะ อยากเที่ยวไหน อยากช้อปปิ้งอะไร พี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ