บทที่ 17 17

"เงินเดือนอันน้อยนิดของเธอ... มันไม่พอชดใช้ความเสียหายทางจิตใจของฉันหรอกนะ ฝันหวาน" เขาเดินเข้ามาใกล้จนฝันหวานต้องถอยหลังไปหนึ่งก้าว "ในเมื่อเธอเสนอตัวรับผิดแทนหลานฉัน... งั้นฉันก็ขอลงโทษเธอให้สาสมกับความไร้ความสามารถของเธอ!"

ชายหนุ่มชี้มือไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นสวนหลังคฤหาสน์ ภายนอกนั้นพายุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ