บทที่ 3 3

สายตาโลมเลียที่กวาดมองไปทั่วเรือนร่างทำให้ฝันหวานหนาวสะท้านไปถึงกระดูกดำ เธอรีบถดตัวหนีไปจนชิดหัวเตียง ส่ายหน้าไปมาอย่างเอาเป็นเอาตาย

"ไม่! ฉันไม่เซ็น! ฉันจะไปแจ้งความ! สิ่งที่คุณทำมันคือการกักขังหน่วงเหนี่ยวและบีบบังคับ!" ฝันหวานรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีตะโกนใส่หน้าเขา

แทนคุณไม่ได้โกรธกับคำขู่ของเธอ กลับกัน เขากระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ รอยยิ้มที่ทำให้ฝันหวานรู้สึกขนลุกซู่ ชายหนุ่มล้วงสมาร์ทโฟนเครื่องหรูออกจากกระเป๋ากางเกง กดหน้าจอเพียงไม่กี่ครั้งก่อนจะโยนมันลงบนเอกสารตรงหน้าเธอ

"ดูนี่สิ..."

ฝันหวานก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ มันเป็นภาพกล้องวงจรปิดแบบเรียลไทม์ที่กำลังฉายภาพในห้องพักผู้ป่วย VIP ของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังระดับประเทศ บนเตียงนั้นมีร่างของหญิงวัยกลางคนนอนหลับสนิทโดยมีสายระโยงระยางและเครื่องช่วยหายใจ... นั่นคือแม่ของเธอ!

"แม่... แม่คะ!" ฝันหวานอุทานด้วยความตกใจ "คุณทำอะไรแม่ฉัน! คุณพาแม่ฉันไปที่นั่นได้ยังไง!"

"ฉันไม่ได้ทำอะไร... นังเพื่อนตัวดีของเธอต่างหากที่เอาเงินสิบล้านของฉันไปจ่ายค่าแรกเข้าและย้ายแม่ของเธอมารักษาที่โรงพยาบาลในเครือข่ายธุรกิจของฉัน" แทนคุณพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "ตอนนี้แม่ของเธอได้รับการดูแลอย่างดีที่สุดด้วยเงินของฉัน... แต่ถ้าเธอปฏิเสธที่จะเซ็นสัญญาและก้าวเท้าออกจากห้องนี้ไปแจ้งความตำรวจ..."

ชายหนุ่มเว้นจังหวะ เลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกับแก้มใสของหญิงสาว

"ฉันก็จะสั่งให้โรงพยาบาลถอดเครื่องช่วยหายใจและโยนแม่ของเธอออกไปข้างถนนทันที! อ้อ... แล้วฉันก็จะฟ้องร้องเธอในข้อหาฉ้อโกงเงินสิบล้านบาทของฉันด้วย เธอคิดว่าตำรวจจะเชื่อใครระหว่างมหาเศรษฐีอย่างฉัน กับผู้หญิงตัวเปล่าๆ อย่างเธอที่มีหลักฐานการโอนเงินเข้าบัญชีเพื่อนสนิทชัดเจนขนาดนั้น?"

"คุณมันปีศาจ! คุณมันไร้หัวใจ!" ฝันหวานกรีดร้องออกมาอย่างสุดจะทน น้ำตาแห่งความคั่งแค้นและสิ้นหวังไหลทะลักราวกับทำนบแตก เธอเงื้อมือขึ้นหมายจะตบหน้าผู้ชายสารเลวตรงหน้าให้สาสมกับความร้ายกาจของเขา

หมับ!

แทนคุณคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้ได้อย่างง่ายดาย บีบมันแน่นจนกระดูกแทบแหลก เขาจ้องลึกลงไปในดวงตาที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังของเธอ

"ใช่... ฉันมันปีศาจ และเธอกำลังเล่นอยู่กับปีศาจ!" เขากดเสียงต่ำ "เลือกเอา ฝันหวาน... จะยอมเซ็นสัญญาเป็นทาสรับใช้ฉันเพื่อต่อลมหายใจให้แม่ของเธอ หรือจะอวดดีเดินออกไปแล้วมองดูแม่ตัวเองตายอย่างทรมาน!"

โลกทั้งใบของฝันหวานพังทลายลงตรงหน้า เธอไม่มีทางสู้ผู้ชายคนนี้ได้เลย เขาคือผู้กุมชะตาชีวิตของเธอและแม่ไว้ หญิงสาวปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใครอีกต่อไป ความเจ็บปวดจากการถูกเพื่อนรักหักหลังว่าสาหัสแล้ว แต่การต้องตกเป็นทาสของผู้ชายไร้หัวใจคนนี้มันยิ่งกว่าตกนรกทั้งเป็น

มืออันสั่นเทาของเธอค่อยๆ เลื่อนไปหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงที่วางอยู่ข้างแฟ้ม น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นลงบนแผ่นกระดาษจนเปียกชุ่ม

"เซ็นสิ..." แทนคุณสั่งซ้ำ น้ำเสียงของเขาไร้ซึ่งความปรานีใดๆ

ฝันหวานจรดปลายปากกาลงบนช่องลายเซ็นลูกหนี้ เธอหลับตาลง ปล่อยให้น้ำตาหยดสุดท้ายของความพ่ายแพ้ไหลริน ก่อนจะตวัดลายเซ็นของตัวเองลงไปอย่างชัดเจน... สัญญาเลือดได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ทันทีที่เธอเซ็นเสร็จ แทนคุณก็ดึงแฟ้มเอกสารกลับไปอย่างรวดเร็ว ตรวจดูความเรียบร้อยก่อนจะส่งยิ้มเยาะเย้ยมาให้

"เป็นอันตกลง... นับตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ชีวิตของเธอเป็นของฉัน"

ชายหนุ่มหันหลังเดินไปหยิบเสื้อสูทที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาพาดบ่า ก่อนจะหันมาสั่งเสียงเฉียบขาด

"ลุกขึ้น ไปล้างหน้าล้างตาแล้วเปลี่ยนชุดซะ ฉันให้เวลาห้านาที เราจะกลับคฤหาสน์กัน คืนนี้เธอรอดตัวไปเพราะฉันหมดอารมณ์กับน้ำตาเน่าๆ ของเธอแล้ว แต่จำไว้..."

เขาเดินกลับมาหยุดยืนอยู่ข้างเตียง ก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างใบหูของหญิงสาวด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เธอต้องขนลุกซู่ไปทั้งร่าง

"อย่าคิดหนี... เพราะถ้าเธอหนี คนที่จะเดือดร้อนและต้องชดใช้ด้วยชีวิต... คือแม่ของเธอที่นอนอยู่โรงพยาบาล"

ฝันหวานได้แต่นั่งตัวสั่นงันงก กำผ้าห่มแน่นจนข้อขาว หัวใจของเธอถูกบีบรัดจนเจ็บปวดไปหมด พรุ่งนี้เธอจะต้องเผชิญหน้ากับชีวิตที่เหมือนตกนรกขุมไหนอีก