บทที่ 52 52

ทว่า... ความสุขในโลกแห่งความจริง มักสั้นกว่าที่คิดเสมอ

เมื่อรถตู้ลีมูซีนเลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าบันไดหินอ่อนหรูหราของตัวคฤหาสน์ บรรยากาศรอบข้างกลับเงียบสงบผิดปกติ ไม่มีเหล่าคนรับใช้ออกมายืนตั้งแถวรอรับอย่างที่เคยเป็น มีเพียงป้าสมร หัวหน้าแม่บ้านวัยกลางคน ยืนทำหน้าตาตื่นตระหนก มือสั่นเทาอยู่ที่เชิงบัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ