บทที่ 59 59

ไข่เจียวนั่งพับเพียบอยู่บนเตียงข้างๆ ฝันหวาน คอยช่วยเป่าแผลให้ด้วยความตั้งใจ "ฟู่ๆ... แม่หวานไม่เจ็บนะฮะ ไข่เจียวเป่าเพี้ยงเดียวก็หายแล้ว"

"ขอบใจจ้ะคนเก่ง แม่หวานไม่เจ็บแล้วล่ะ" ฝันหวานยิ้มบางๆ ลูบผมเด็กน้อยด้วยความรัก ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองชายหนุ่มที่กำลังตั้งอกตั้งใจติดพลาสเตอร์ยาให้เธอ "ขอบคุณนะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ