บทที่ 103 103

วิชัยนั่งรอคอยอย่างกระวนกระวายอยู่ในห้องพักด้านหลังสำนักงาน

เมื่อหมอธเนศเข็นเตียงทารกน้อยเข้ามา ชายวัยกลางคนไม่ได้ปรี่เข้าไปส่งยิ้มรับขวัญหลานชาย เหมือนตอนที่เขาแสร้งทำต่อหน้าพรชิตาในห้องพักผู้ป่วย เด็กทารกตกใจตื่นจากการถูกเคลื่อนย้ายและเริ่มแผดเสียงร้องจ้า วิชัยรับร่างเล็กจิ๋วนั้นมาอุ้มไว้อย่างเก้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ