บทที่ 108 108

หญิงสาวค่อยๆ ยกข้อมือของตนเองขึ้นมาเทียบเคียงตัวเลขนั้น ทั้งที่ม่านน้ำตากำลังบดบังทัศนวิสัยจนภาพตรงหน้าพร่ามัว อรพรรณก้มหน้าลงมองตามสายตาของคนไข้ ก่อนที่สีหน้าของพยาบาลสาว จะแปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึงและโกรธจัด

“พี่พยาบาลคะ... ทำไมชื่อของคนเป็นแม่ ที่ถูกเขียนไว้ตรงนี้ ถึงไม่ใช่ชื่อของหนูล่ะคะ”

เธอไ...