บทที่ 112 112

เด็กทารกคนนี้... คือแก้วตาดวงใจ ที่เพื่อนรักของเธอพร่ำเพ้อพูดถึงด้วยความรักและความหวัง ทุกครั้งที่มีโอกาสได้แอบกดโทรศัพท์ติดต่อหากัน เขาคือแรงผลักดันเดียว ที่ทำให้พรชิตายอมอดทนเขียนจดหมาย และพยายามทำเรื่องรักษาสถานภาพนักศึกษา ทั้งที่ตัวเองถูกขังลืมอยู่ห่างไกล

สิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อและจิตวิญญาณค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ