บทที่ 146 146

“คุยกันให้มันรู้เรื่องก่อนสิวะ! มึงลากเพื่อนมานั่งคุมเชิงด้วยก็ดีเหมือนกัน มันจะได้หูตาสว่างรู้เสียที ว่ากูไม่ได้ทอดทิ้งมึง กูเป็นคนหาข้าวหาน้ำเลี้ยงดูมึงมาจนโตเป็นสาว... แล้วดูตอนนี้สิ ทุกคนรุมประณามตราหน้า ทำเหมือนกับว่ากูทุ่มเททำงานหาเงินมาทั้งชีวิต เพียงเพื่อจะมาฆ่าแกงทำร้ายหลานตัวเอง!”

พรชิตาค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ