บทที่ 15 15

มยุรีชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมไปจับท่อนแขนบอบช้ำของเพื่อน เธอไม่ใช่แพทย์และไม่มีความรู้พอจะวินิจฉัยร่องรอยเหล่านั้น แต่สัญชาตญาณบอกเธอว่า หากมัวแต่ปลอบใจด้วยคำว่า ‘คงไม่มีอะไรหรอก แกคิดมากไปเอง’ มันรังแต่จะทำร้ายจิตใจเพื่อนให้บอบช้ำยิ่งกว่าเดิม หญิงสาวขยับตัวถอยห่างออกมาเล็กน้อยเพื่อให้พรชิตาไม่รู้สึ...