บทที่ 157 157

พรชิตากดส่งข้อความบอกพิกัดให้เพื่อนสนิทรับรู้ตั้งแต่รถรับจ้างยังไม่ทันจอดสนิทหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ มยุรีจ้องมองความโอ่อ่าของบานประตูอัลลอยด์ดัดลายวิจิตรผ่านกระจกรถ ก่อนจะหันมาบีบมือเพื่อนรักเบาๆ พร้อมกับเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงว่าอยากจะลงไปเผชิญหน้าเลยตอนนี้ หรือต้องการเวลานั่งทำใจอีกสักพัก

“เราลงเลยด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ