บทที่ 158 158

ดารณีสังเกตเห็นมือของเด็กสาวที่ชะงักค้างและบีบเข้าหากันแน่น จึงเอ่ยถามด้วยความใส่ใจว่าต้องการน้ำดื่มเพิ่มหรือไม่ พรชิตารับแก้วน้ำเย็นเจี๊ยบมาถือไว้และจิบมันเพียงเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะเธอมีอคติหรือหวาดระแวงว่าน้ำทุกแก้วในบ้านหลังนี้จะถูกผสมยาเหมือนคืนวิปโยคนั้น ทว่าลำคอของเธอมันแห้งผากจากความตึงเครียดเ...