บทที่ 164 164

“ขอบคุณค่ะ... พรขอยืนดูอยู่ตรงมุมนี้ได้ไหมคะ รับรองว่าจะไม่เข้าไปขวางการทำงานเลยค่ะ” พรชิตาเอ่ยเสียงสั่นเครือขณะซับหัวตา

“ได้ค่ะ เดี๋ยวพอน้องทานนมเสร็จ ถ้าเกิดคุณวิมลดาอนุญาต เราค่อยมาลองหัดช่วยกันอุ้มดูนะคะ”

คำว่า ‘อนุญาต’ ทำเอาพรชิตาต้องตวัดสายตาไปมองผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ของเด็กในบ้านหลังน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ