บทที่ 166 166

พรชิตาค่อยๆ ช้อนสายตาขึ้นสบตากับหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ เธอไม่อยากจะเปลืองน้ำลาย อธิบายความรู้สึกด้วยประโยคที่อ่อนน้อมถ่อมตน จนทำให้อีกฝ่ายแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินอีกต่อไป

“เหตุผลเดียวที่พรดั้นด้นมาที่นี่... ก็เพราะพรต้องการใช้สองตาของตัวเอง มองดูให้แน่ใจว่า เด็กทารกที่อาชัยหลุดปากบอกว่า ‘ขาย’ ไปแล้วนั้น เ...