บทที่ 171 171

“อยากจะพูดจาเจ๊าะแจ๊ะอะไรก็พูดไปสิ! แต่อย่ามาริอ่านตั้งตัว ทำทีเป็นแม่ของเด็กแถวนี้เด็ดขาดนะ!”

พรชิตาเงยหน้าขึ้น ปรายตามองวิมลดาเพียงชั่วครู่ ก่อนจะก้มหน้าลงให้ความสนใจกับลูกน้อยตามเดิม

เธอไม่ต้องการใช้เสียงอันสั่นเครือ ที่ลูกจะต้องทนรับฟัง ไปเป็นอาวุธสำหรับต่อปากต่อคำ ฟาดฟันกับผู้หญิงใจร้ายคนนี้ ...