บทที่ 190 190

พรชิตาหลุดยิ้มกว้างออกมาอีกครั้ง ทว่าคราวนี้ ไววิทย์หันมาจับสังเกตเห็นรอยยิ้มนั้นได้ทันพอดิบพอดี ชายหนุ่มชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที นัยน์ตาคมกริบที่มักจะฉายแววเยือกเย็นอยู่เสมอ อ่อนแสงลงเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะหันไปสั่งการดารณีให้ช่วยนำขนมปังปิ้งของจริง มาเพิ่มให้อีกหนึ่งชิ้น แม่บ้านเก่าแก่รับคำสั่งด้วยใบ...