บทที่ 199 199

“ผมรับปากคุณได้แค่ว่า... ผมจะไม่มีวัน ส่งตัวเขาไปทิ้งขว้าง หรือผลักไสไล่ส่ง เพียงเพราะความโกรธแค้น หรือความผิดหวังจากคนอื่นครับ ส่วนเรื่องสิ่งที่สมควรจะต้องดำเนินการต่อไป เราก็ต้องปล่อยให้ผู้รับผิดชอบ ช่วยประสานงาน และจัดการให้มันถูกต้องตามกฎหมายด้วยครับ”

พรชิตาพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

เธอไม่ได้ร้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ