บทที่ 215 215

พรชิตาหันกลับไปทอดสายตามองเด็กทารกในเปล ขอบตาของเธอร้อนผ่าว แต่เธอเลือกที่จะไม่หลบซ่อนมันอีกต่อไป “พรไม่ได้มีความคิด ที่อยากจะให้ใครหน้าไหน หายสาบสูญไปจากชีวิตของลูกเลยนะคะ... พรแค่อยากจะได้มีโอกาส อยู่เคียงข้างเขาบ้าง คนที่รับจ้างดูแลเขาก็ทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยม คุณเวย์ก็ดี คุณแม่ก็ดี พรไม่เคยคิดเลยค่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ