บทที่ 22 22

วิมลดาชะงักมือที่กำลังแตะกล่องเพชร คำว่า ‘ผู้ชายที่ได้สิ่งที่ต้องการแล้ว’ ทำเอาสมองของเธอหวนนึกไปถึงภาพร่างไร้สติของเด็กสาว ที่ถูกไอ้อดีตคนขับรถอุ้มหนีออกไปจากห้องในรุ่งสาง

เธอไม่ได้นึกถึงเด็กคนนั้นด้วยความเวทนาหรือสงสารจับใจ สิ่งเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวคือความหวาดระแวง... นังเด็กนั่นมันจะฟื้นขึ้นม...