บทที่ 234 234

ดารณีเปิดประตูห้องพักเดิมให้พรชิตาเมื่อทั้งคู่เดินทางกลับมาถึงคฤหาสน์ในช่วงบ่ายคล้อย

หญิงสาวหยุดยืนอยู่ตรงธรณีประตูครู่หนึ่ง มองดูเข้าไปในห้องที่คุ้นตา รูปถ่ายสองใบของลูกน้อยยังคงวางพิงอยู่บนชั้นวางของข้างเตียง กระเป๋าสะพายผ้าที่มีรอยปักตัวอักษรคำว่า ‘แม่พร’ วางสงบนิ่งอยู่ใต้กรอบรูปเหล่านั้น ไม่มีใ...