บทที่ 235 235

ชายวัยกลางคนชะงักฝีเท้าอยู่ตรงกรอบประตูห้องเมื่อเห็นพรชิตานั่งอยู่เคียงข้างเตียงเด็ก ไววิทย์ทำหน้าที่แนะนำเธอด้วยชื่อและนามสกุลจริงก่อนคำเรียกขานอื่นใด เมธาพยักหน้ารับรู้และเอ่ยถามถึงอาการบาดเจ็บของเธอด้วยน้ำเสียงที่พยายามปรับให้ดูเป็นปกติที่สุด โดยไม่ได้ขอดูบาดแผลให้เสียมารยาท

“อาการดีขึ้นมากแล้วค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ