บทที่ 244 244

วิมลดากวาดสายตาอ่านข้อความนั้น ขณะที่เธอกำลังยืนอยู่ในห้องแต่งตัว ภายในคฤหาสน์ของบิดา

เครื่องประดับเพชรเม็ดงาม ที่เธอสวมใส่กลับมาจากคฤหาสน์ของสามี ถูกถอดวางกองระเกะระกะอยู่หน้าบานกระจก

หล่อนเอื้อมมือไปหยิบสร้อยคอเพชรเส้นงามขึ้นมาพิจารณา ก่อนจะปล่อยมันร่วงหล่นลงไปบนโต๊ะอย่างไม่ไยดี

ความคิดที่ว่า.....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ