บทที่ 25 25

“จำไม่ได้เลยเมย์... เราไม่เคยเห็นหน้าเขาเลยด้วยซ้ำ” พรชิตาพิมพ์ตอบกลับไปพร้อมกับน้ำตาที่เอ่อรื้น “เราไม่อยากจะชี้เป้าหรือกล่าวหาใครมั่วซั่ว เพียงเพราะเขาเป็นผู้ชายหน้าตาดีที่มีรูปหลาอยู่ตรงนี้ เราแค่อยากได้หลักฐานที่มันบอกได้ชัดเจนจริงๆ ว่า คืนนั้นเราถูกขังอยู่ในห้องกับใคร”

พรชิตากดล็อกหน้าจอแล้วโย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ