บทที่ 255 255

“ใช่แล้วเพื่อน!... บางคนบนโลกใบนี้ เขาก็แค่อยากจะรู้ด้วยความเอ็นดูว่าเด็กทารกน่ารักๆ คนนั้น มีชื่อว่าอะไรเท่านั้นเองเว้ย!”

ประโยคให้กำลังใจนั้น... ทำให้พรชิตาทอดสายตาจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างรถอยู่นานสองนาน

ชีวิตของเธอ... ไม่ได้รายล้อมไปด้วยกลุ่มคนใจร้ายที่จ้องแต่จะหาช่องโหว่ เพื่อนำความลับและความอั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ