บทที่ 271 271

“ออกไปนั่งรับลมตรงศาลาริมสวนกับแม่สักหน่อยไหมจ๊ะพร อุดอู้อยู่แต่ในห้องเดี๋ยวจะพาลปวดหัวเอานะลูก”

รสสุคนธ์ที่เดินเข้ามาดูความเรียบร้อยเอ่ยชวนด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน พรชิตาจึงยอมลุกเดินตามผู้ใหญ่ลงไปยังสวนสวยชั้นล่างโดยไม่ได้อุ้มน้องพายุลงไปด้วยเพราะลูกกำลังหลับปุ๋ยอยู่กับพี่เลี้ยง

สายลมเย็นๆ ในยามบ่ายที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ