บทที่ 283 283

ไววิทย์ชะงักฝีเท้า เขาเดินกลับมาวางฝ่ามือหนาลงบนพนักเก้าอี้ข้างตัวเธอ ก้มมองสบตาหญิงสาวด้วยแววตาที่อบอุ่นจนถึงขั้วหัวใจ

“คุณไม่ได้ปล่อยให้ผมออกไปโดนรุมอยู่คนเดียวสักหน่อยครับพร... คุณกำลังทำหน้าที่ดูแลลูกของเราอยู่ข้างในบ้าน ส่วนผมก็จะออกไปจัดการสะสางปัญหาที่มันเกิดจากชื่อเสียงของผมเอง รออยู่ข้างใน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ