บทที่ 297 297

แก้วน้ำพลาสติกขุ่นๆ ถูกนำมาวางกระแทกลงบนพื้นปูนสกปรกใกล้ปลายเท้าของพรชิตา โดยที่คนนำมาไม่คิดจะยื่นส่งให้ถึงมือ

ชายฉกรรจ์คนนั้นเดินกลับไปยืนพิงกรอบประตูเหล็กแล้วก้มดูหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองอย่างหัวเสีย พรชิตาค่อยๆ โน้มตัวลงใช้มือซ้ายหยิบแก้วน้ำขึ้นมาถือไว้ ข้อมือขวาของเธอปวดตุบๆ หนักขึ้นจากแรงกระชาก...