บทที่ 306 306

มุมปากหยักลึกของไววิทย์ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นทันที ร่างสูงขยับก้าวเข้ามาใกล้เธออีกก้าวหนึ่ง วางฝ่ามือหนาทั้งสองข้างทาบลงบนราวระเบียงกักร่างบอบบางของเธอไว้ในวงแขนอย่างนุ่มนวล!

“ผมตั้งใจจะครองสถานะคนโสด แค่วินาทีที่ก้าวเท้าเดินออกจากสำนักงานเขตเท่านั้นแหละครับพร”

ลมหายใจของพรชิตาสะดุดกึกเมื่อใบหน้าคมคร...